Waarom we onze verwarmers onder een “stoomtest” plaatsen
Wanneer we infraroodverwarmingslampen maken voor badkamers, weten we precies waarmee ze te maken krijgen: stoom en constante vochtigheid. Het soort vocht dat zich in alle kleine scheurtjes nestelt.
Op het doosje van de lamp staat meestal een IP65-classificatie. Dat betekent dat de behuizing stof buiten houdt en bestand is tegen wat waterspatten. Maar eerlijk gezegd is deze classificatie op papier niet voldoende. Stoom is sluw: het dringt na verloop van tijd door de afsluitingen heen.
Daarom vertrouwen we niet alleen op deze classificatie. We laten elke batch lampen door een test met vochtige hitte gaan.
De strijd tegen de stoom
Stel je een gewone badkamer voor. Het kan één moment ijskoud zijn, en het volgende moment juist erg heet. Deze constante wisseling tussen warm en koud zorgt er voor dat materialen uitzetten en inkrimpen. Het is alsof de verwarmingslamp ademhaalt.
Om dit na te bootsen, plaatsen we de lampen in kamers met 95% vochtigheid en zetten we de hitte op een hoog niveau. We proberen zo het limiet van de lampen te bepalen.
Als een afsluiting zelfs maar een klein beetje inkrimpt, of als het plakmiddel het begeeft, komt vocht naar binnen. Zodra dit vocht in contact komt met de bedrading, ontstaat oxidatie. In de echte wereld leidt dit tot een kapotte lamp of een kortsluiting, net op het moment dat je de warmte nodig hebt.
Het vinden van fouten voordat ze zich voordoen
We draaien niet zomaar een schakelaar om en zeggen: “Ja, hij werkt nog.” Dat is te simpel.
We gaan dieper. We controleren de isolerende eigenschappen van de lampen om te zien of er een toename van de lekstroom optreedt nadat de lampen 72 uur lang in vochtige omstandigheden hebben gestaan. Als de waarden veranderen, betekent dat dat de afsluiting faalt. Punt uit.
We kijken ook of er ‘wolkjes’ op het kwartzglas te zien zijn. Als de behuizing lekt, ontstaat er condensatie in de lamp. Zodra je de verwarmingslamp aanzet, veroorzaakt dit vocht een thermische schok. Het glas breekt dan. We willen dit liever al in ons lab ontdekken, in plaats van dat het in jouw badkamer gebeurt.
De compromissen die we moeten sluiten
Het is lastig om een afsluiting te maken die bestand is tegen deze omstandigheden. Wanneer de verwarmingslamp draait, ontstaat er intern druk. Als de behuizing te zwak is, zal deze vervormen.
Om dit te voorkomen, gebruiken we versterkte polymeren en hoogwaardig silicone. Dit maakt de lamp natuurlijk wat zwaarder. Maar het betekent wel dat je verwarmingslamp niet na zes maanden al kapotgaat.
Het verschil zit hem in het feit of een product er goed uitziet op de specificaties, of dat het echt werkt, zonder dat de stroomonderbreker uitvalt zodra je het water aanzet.